Αγορά και προετοιμασία κυψελών

Αγορά και προετοιμασία κυψελών

προετοιμασία κυψελώνΟι πρώτες 10 κυψέλες αγοράστηκαν από γνωστή(;) βιοτεχνία κατασκευής κυψελών. Προκειμένου να ελέγξω την ποιότητα του ξύλου και της κατασκευής, έδειξα μια κυψέλη σε γνωστό μου επιπλοποιό ο οποίος επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για «καλή δουλειά». Δοκιμαστικά, αγοράσαμε επίσης και ένα πάτωμα από κατάστημα μελισσοκομικών εφοδίων το οποίο αποδείχθηκε τελικά ότι ήταν κατώτερης ποιότητας: “άγρια” εξωτερική επιφάνεια, μη σωστή συναρμολόγηση των τμημάτων (η μία πλευρά ξεκόλλησε μετά από 2 ημέρες),  μικροσκισίματα στο ξύλο δηλ. κάποια από τα χαρακτηριστικά που περιγράφονται εδώ και δηλώνουν το μέτριο της κατασκευής.

Είναι βέβαιο ότι η μεγάλη αύξηση των νεοεισερχομένων στο χώρο της μελισσοκομίας τα τελευταία χρόνια, έχει οδηγήσει σε αντίστοιχη αύξηση των ελληναράδων που εκμεταλλεύονται την άγνοια μας και μας πωλούν αμφιβόλου ποιότητας προϊόντα. Κρίμα…

Σε πρώτη φάση αποφασίσαμε να αγοράσουμε κυψέλες με σταθερό πάτο. Σίγουρα στην επόμενη αγορά θα συμπεριληφθούν και κάποιες με κινητό πάτο (με ή χωρίς σίτα) ώστε να αποκτήσουμε ιδία άποψη για τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Η τιμή ανά κυψέλη, μαζί με 10 πλαίσια και καπάκι, ανήλθε στα 30€ ενώ το κάθε πάτωμα κόστισε 15€ – κόστη τα οποία κρίνονται ικανοποιητικά βάσει των τιμών που επικρατούν στην αγορά.

Σχετικά με την προετοιμασία των κυψελών είχαμε ακούσει και διαβάσει για διάφορες μεθόδους που εφαρμόζονται από τους μελισσοκόμους. Φαντάζομαι ότι η εφαρμογή των περισσοτέρων από αυτών (αν όχι όλων) οδηγεί λίγο – πολύ στο επιθυμητό αποτέλεσμα δηλαδή στην αυξημένη ανθεκτικότητα των κυψελών για αρκετά χρόνια. Εμείς επιλέξαμε ίσως την πιο κλασσική μέθοδο η οποία ενδεχομένως να μην είναι και η πιο οικονομική. Έτσι:επεξεργασία κυψελών

  • Αρχικά στοκάραμε γωνίες και τις χαραμάδες. Αντί για στόκο χρησιμοποιήσαμε κόλλα (atlacol) την οποία αναμίξαμε με ψιλό πριονίδι.
  • Στη συνέχεια, τρίψαμε με γυαλόχαρτο (πατόχαρτο) τα στοκαρισμένα σημεία αλλά και το εσωτερικό – εξωτερικό των κυψελών για περισσότερη λείανση
  • Όλη η κυψέλη (εσωτερικά και εξωτερικά) περάστηκε με λινέλαιο με αναλογία 2 μέρη λινέλαιο : 1 μέρος νέφτι : 0,2 μέρη στεγνωτικό. Η εφαρμογή του μίγματος έγινε με πινέλο και αφού στέγνωσε το πρώτο χέρι έγινε και δεύτερη εφαρμογή.
  • Όταν απορροφήθηκε το λάδι, οι κυψέλες βάφτηκαν μόνο εξωτερικά, 2 φορές, με αστάρι αραιωμένο με νέφτι.
  • Αφού στέγνωσε και το 2ο χέρι αστάρι, ακολούθησε βάψιμο με λαδομπογιά (1 ή 2 χέρια). Χρησιμοποιήσαμε τα εξής χρώματα: άσπρο, γαλάζιο, ανοιχτό πράσινο και ανοιχτό κίτρινο δεδομένου (από τη βιβλιογραφία) ότι οι μέλισσες “διακρίνουν” αυτά τα χρώματα και ότι τα ανοιχτά χρώματα αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία. Φροντίσαμε επίσης να μην υπάρχει ομοιομορφία στο βάψιμο ώστε να περιοριστεί η παραπλάνηση των μελισσών. Τέλος, πρέπει να αναφέρω ότι το κόστος αγοράς των υλικών επεξεργασίας (μπογιές, λινέλαιο, κόλλα, νέφτι κλπ.) ανέβασε την τιμή της κυψέλης κατά 3-4€ (προσεγγιστικά) και χωρίς βέβαια να υπολογιστούν οι εργατοώρες.

μελισσοκομείοΣυνοψίζοντας: Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι επεξεργασίας των κυψελών (ακόμα και παραλλαγές της ίδιας μεθόδου) με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους. Θεωρώ ότι όλες είναι κατάλληλες. Το ποια από αυτές θα εφαρμόσει ο κάθε μελισσοκόμος εξαρτάται από τις δυνατότητες που έχει ο καθένας (αριθμός κυψελών, χρόνος, χρήμα, εξοπλισμός κλπ).

Η γνώμη μου είναι πως ένας αρχάριος μελισσοκόμος δεν θα πρέπει να προβληματιστεί ιδιαίτερα με αυτό το θέμα και πως οφείλει να ασχοληθεί περισσότερο με αυτά που συμβαίνουν εντός της κυψέλης παρά με το “κουτί”

Share

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>